تنوفوویر آلافنامید برای درمان عفونت ویروسی مزمن هپاتیت B در بزرگسالان مصرف می‌شود.

• مقدار مصرف دارو را پزشک تعیین می‌کند، از خوددرمانی بپرهیزید.
• بدون دستور پزشک از قطع مصرف دارو خودداری نمایید.
• پزشک خود را از همه داروهایی که مصرف می‌کنید مطلع سازید.
• دارو را همراه غذا میل نمایید.
• تا زمان مصرف، دارو را از بسته‌بندی اصلی آن خارج نکنید.

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی، ممکن است باعث بروز برخی عوارض جانبی گردد با مصرف این دارو نیز احتمال بروز برخی عوارض زیر وجود دارد:

شایع‌ترین عوارض جانبی (≥5٪) گزارش شده شامل سردرد، شکم درد، خستگی، سرفه، تهوع و کمر درد است.

سایر عوارض جانبی شامل: اسیدوز لاکتیک، هپاتومگالی شدید با استئاتوز، تشدید هپاتیت B حاد، شروع یا بدتر شدن اختلالات کلیوی.

تداخلات دارویی:

تجویز همزمان تنوفوویر آلافنامید با داروهایی که منجر به کاهش عملکرد کلیوی می‌شوند مانند آسیکلوویر، سیدوفوویر، گانسیکلوویر، والاسیکلوویر، والگانسیکلوویر، آمینوگلیکوزیدها (شامل جنتامایسین) و دوزهای بالا یا ترکیب داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی تداخل دارد و بایستی تنظیم دوز صورت گیرد.

در صورت تجویز همزمان تنوفوویر با کاربامازپین بایستی تعدیل دوز صورت گیرد.

مصرف همزمان با اکسکاربازپین، فنوباربیتال، فنی توئین، ریفابوتین، ریفامپین، ریفاپنتین و مکمل گیاهی علف چای توصیه نمی‌شود.

هشدارها و احتیاط‌های لازم:

اسیدوز لاکتیک و هپاتومگالی شدید همراه با استئاتوز، از جمله موارد کشنده‌ای است که با استفاده از آنالوگ‌های نوکلئوزید، از جمله تنوفوویر دیسوپروکسیل فومارات در ترکیب با سایر داروهای ضد رتروویروسی گزارش شده است. از جمله عوامل خطر می توان به چاقی و مصرف طولانی مدت آنالوگ‌های نوکلئوزید اشاره کرد.

درمان با تنوفوویر آلافنامید در موارد بروز هپاتوتوکسیک (شواهد مبنی بر اسیدوز لاکتیک یا هپاتومگالی) جهت مطالعات بالینی بیشتر به حالت تعلیق در آید.

قطع درمان بیماری هپاتیت B، از جمله قطع مصرف داروی تنوفوویر آلافنامید فومارات، ممکن است منجر به تشدید هپاتیت B حاد شود، بنابراین حداقل برای چند ماه پس از متوقف کردن درمان، بیمار بایستی از لحاظ بالینی و آزمایشگاهی تحت نظارت قرار گیرد. در صورت لزوم، بازگرداندن درمان ضد هپاتیت B ممکن است ضروری باشد.

تنوفوویر آلافنامید در بیماران مبتلا به HIV به دلیل بروز مقاومت دارویی نباید به تنهایی مورد استفاده قرار گیرد.

در شروع و طول درمان با تنوفوویر آلافنامید ارزیابی کراتینین و فسفر سرم، کلیرانس کراتینین، پروتئین و قند ادرار جهت بررسی عملکرد کلیوی ضروری است.

تنوفوویر آلافنامید در بیماران مبتلا به مراحل نهایی اختلالات کلیوی و اختلالات کبدی متوسط یا شدید توصیه نمی‌شود.

اطلاعـــات کافــــی در مــــورد مصــــرف دارو در دوران بارداری و شیـــــردهی وجـــــود ندارد. لذا مصــــــرف فرآورده در این دوران توصــــیه نمی‌گـــــردد، مـــگر در صورت تشخیص پزشک.

در صورت بروز هر یک از علائم زیر که ممکن است نشانه هایی از اسیدوز لاکتیک باشد، بلافاصله به پزشک خود اطلاع دهید:

احساس خستگی یا ضعف شدید، درد عضلانی غیر معمول یا غیر طبیعی، مشکل تنفسی ، درد معده به همراه حالت تهوع یا استفراغ، احساس سردی به خصوص در بازوها و پاها، احساس گیجی یا سرگیجه و ضربان قلب سریع یا نامنظم.

در صورت بروز هر یک از علائم زیر درمورد مشکلات کبدی، بلافاصله به پزشک خود اطلاع دهید:

زرد شــــدن پوســـت یا قسمت سفیدی چشــــم (زردی)، ادرار تیره “به رنگ چای”، روشن شــــدن رنگ مدفوع، از دســـت دادن اشتها، تهوع، درد، تیر کشیدن و یا حساسیت در سمت راست از ناحیه معده.

ایمنی و کارایی این دارو در افراد زیر 18 سال شناخته شده نیست.

جهت این دارو منع مصرف خاصی ذکر نشده است.

لدیسفوویر در درمان عفونت هپاتیت C مزمن (ژنوتیپ 1) در بزرگسالان به کار می‌رود.

مقدار مصرف دارو را پزشک تعیین می­کند از خود درمانی بپرهیزید.

هر دارو به مـوازات اثرات مطلــوب درمانی دارای عــوارض جانبــی نیـز  می‌باشــد. شایعتـــرین عارضه جانبـــی مشاهــده شده با داروی لدیپسویر/ سوفوسبوویر، احساس خستگی و سردرد می‌باشد.

تداخلات دارویی:

پزشــک خود را از کلیه اقلام دارویی با نسخه و یا بدون نسـخه مصرفی خودآگاه نمایید. مصــرف همزمان این فراورده ممــکن است با برخی داروها تداخل داشته باشد مانند:

آمیـودارون، دیگوکسیــن، کاربامازپیــن، اکسکاربازپیــن، فنی توئیــن، فنوباربیــتال، ریفابوتیــن، ریفامپیـن، ریفاپنتیــن، رزوواستاتیــن، پراواستاتیــن، محصولات حاوی گیاه علف چای، سیمپرویر و داروهای ضد ایدز (از جمله: تنوفوویر، تیپراناویر).

هشدارها و احتیاط‌های لازم:

مصرف این دارو همراه با سایر فرآورده‌های حاوی سوفوسبوویر  توصیه نمی‌شود.

مصـــرف همــزمان این فـرآورده با القاکننـــده‌های گلیکوپروتئیـــن P (ماننـــد ریفامپین و گیـــاه علف چای) ممـــکن است منجـــر به کاهــش قابل توجه میزان اثر بخشی آن گردد.

در صورت مصرف داروهای کاهش‌دهنده اسید معده با پزشک و یا داروساز خود در رابطه با زمان‌بندی مصرف همزمان این داروها جهت رفع احتمال کاهش اثر بخشی مشورت کنید.

قبل از شروع مصرف این فرآورده وجود هر یک از موارد زیر  را به پزشک اطلاع دهید:

بارداری و یا تصمیم به باردار شدن، شیردهی، حساسیت به دارو، غذا و یا مواد دیگر، مشکلات کبدی به غیر  از هپاتیت C (مثل سیروز کبدی)، مشکلات کلیوی، در صورتی که تحت درمان برای بیماریHIV می‌باشید، در صورتی که در حال حاضر ‌و یا طی چند ماه اخیر  از  داروی آمیودارون استفاده نموده‌اید.

در صورت حساسیت به سوفوسبوویر، لدیپسویر  و یا هر  یک از اجزاء تشکیل‌دهنده فرمولاسیون این فرآورده از مصرف آن خودداری شود.

سوفوویر شاری همراه با دیگر داروهای ضد ویروس برای درمان عفونت مزمن هپاتیت C به کار می‌رود.

مقدار مصرف هر دارو را پزشک تعیین می‌کند، از خود درمانی بپرهیزید.

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی دارای عوارض جانبی نیز می‌باشد. سرگیجه و سردرد از شایع‌ترین عوارض مصرف همزمان سوفوسبوویر  و ریباویرین می‌باشند. سرگیجه، سر درد، تهوع، بی‌خوابی و کم‌خونی از شایع‌ترین عوارض مصرف همزمان سوفوسبوویر و ریباویرین و اینترفرون آلفا می‌باشند.

تداخلات دارویی:

قبل از مصرف دارو، پزشک خود را از تمامی اقلام داروهای مصرفی خود آگاه نمایید. مصرف داروی سوفوسبوویر می‌تواند با داروهای زیر تداخل داشته باشد:

آمیودارون، کاربامازپین، اکسکاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال، ریفابوتین، ریفامپین، ریفاپنتین، فرآورده‌های حاوی گیاه St.John’s wort، تیپراناویر.

 هشدارها و احتیاط‌های لازم:

سوفوسبوویر را حتماً به همراه  داروهای ضد ویروس دیگر مصرف نمایید.

مصرف دارو را بدون دستور پزشک قطع ننمایید.

در صورت فراموش کردن یک دوز به محض یادآوری دارو را مصرف کنید و از دو برابر کردن دارو در دوز بعدی خودداری نمایید. دوز بعدی را در زمان معمول خود مصرف نمایید.

در صورت داشتن سابقه بیماری‌های زمینه‌ای پزشک خود را مطلع نمایید، خصوصاً در موارد ذیل:

مشکلات کبدی دیگر به غیر از عفونت هپاتیت C، پیوند کبد، مشکلات کلیوی و یا دیالیز، ابتلا به HIV، بارداری و یا قصد باردار شدن، شیردهی.

با توجه به احتمال بروز عارضه برادی کاردی مصرف همزمان این فرآورده همراه با داروی آمیودارون توصیه نمی‌گردد.

در صورت حساسیت به ترکیب سوفوویر  و یا هر یک از اجزاء فرمولاسیون این فرآورده از مصرف آن خودداری نمایید.

چنانچه باردار هستید و یا قصد باردار شدن دارید از مصرف همزمان سوفوسبوویر با ریباویرین یا اینترفرون آلفا/ریباویرین خودداری نمایید (بارداری: گروهX ) همچنین مردانی که همسرانشان باردار هستند، از مصرف همزمان سوفوسبوویر با ریباویرین یا اینترفرون آلفا/ریباویرین خودداری نمایند.

متفورمین شاری در بیماران دیابتی نوع 2 که قند خون آن ها با رژیم غذایی، کاهش وزن و ورزش کنترل نمی شود به کار می رود. این دارو به صورت تک درمانی و یا همراه انسولین و سولفونیل اوره های کاهنده قند خون در موارد عدم کنترل قند خون کاربرد دارد.

مقدار مصرف دارو را پزشک تعیین می کند، از خود درمانی بپرهیزید.

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته شود. با مصرف این دارو نیز ممکن است برخی عوارض جانبی زیر ایجاد گردد:

اسهال، تهوع و استفراغ، نفخ، سوء هاضمه، درد شکمی، خستگی، سر درد و کاهش سطح ویتامین B12 در خون.

تداخلات دارویی:

پزشک خود را از  همه داروهای با نسخه  و بدون نسخه ای که مصرف می نمایید، آگاه سازید. در صورت مصرف همزمان داروهای زیر با قرص متفورمین با پزشک یا داروساز خود مشورت نمایید:

سایمتیدین، داروهای کاتیونی (آمیلوراید، نیفدیپین، دیگوگسین، مورفین، پروکائین آمید، رانیتیدین، تریامترن، تری متوپریم، کینیدین)، ونکومایسین، فوروزماید، داروهای کاهنده قند خون (کلوفیبرات، مهارکننده های مونوآمین اکسیداز، پروبنسید، پروپرانولول، ریفامپین، سالیسیلات ها، سولفونامیدها، سولفونیل اوره)، داروهای افزاینده قند خون (داروهای ضد بارداری حاوی استروژن، کورتیکواستروئیدها، دیورتیک های تیازیدهای (هیدروکلروتیازید)، ایزونیازید، نیاسین، فنوتیازین ها بویژه کلروپرومازین، فنی توئین، هورمون های تیروئیدی).

هشدارها و احتیاط های لازم :

موارد نادر اما خطرناک از اسیدوز لاکتیک در مصرف متفورمین گزارش شده است که ریسک آن در بیماران با سابقه نارسایی کلیوی، نارسایی کبدی، دهیدراتاسیون، شوک قلبی عروقی، نارسایی احتقانی حاد قلبی، سکته قلبی حاد و سایر موارد مرتبط با هایپوکسمی افزایش می یابد، بنابراین مصرف آن در این افراد، باید با احتیاط کامل و زیر نظر پزشک صورت گیرد.

مصرف متفورمین در شرایط وابسته به استرس مانند تب، تروما، عفونت و جراحی متوقف و ادامه مصرف با تشخیص پزشک صورت گیرد.

در صورت نیاز به مصرف مواد حاجب ید دار جهت رادیولوژی، برای کوتاه مدت مصرف دارو باید قطع شود و در صورت تشخیص پزشک با داروی دیگری جایگزین گردد.

مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی، باید با تشخیص پزشک صورت گیرد.

مصرف متفورمین در کودکان زیر 10 سال تایید نشده است.

مصرف متفورمین در سالمندان بالای 80 سال باید با بررسی عملکرد کلیوی و تشخیص پزشک صورت گیرد.

متفورمین شاری در افرادی که به متفورمین و یا هریک از اجزاء فرمولاسیون این دارو حساسیت دارند، منع مصرف دارد.

همچنین در افراد با سابقه اختلال یا نارسایی کلیوی (و یا افزایش غیر طبیعی سطح کراتینین) ناشی از بیماری های حاد قلبی عروقی و اسیدوز متابولیک (حاد یا مزمن) منع مصرف دارد.

داروی سوفوسبوویر/ولپاتاسویر برای درمان بزرگســـالان مبتلا به ویروس هپاتیـت HVC) C) مزمن با ژنوتیپ های 1، 2، 3، 4، 5، 6 بدون سیروز یا به همراه سیروز جبران شده (compensated cirrhosis) و نیز در ترکیب با ریباویرین برای سیروز جبران نشده (decompensated cirrhosis) کاربرد دارد.

مقدار مصرف دارو را پزشک تعیین می­کند از خود درمانی بپرهیزید.

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی، دارای عوارض جانبی نیز می‌باشد برخی از عوارض جانبی این دارو عبارتند از:

شایع‌ترین عوارض جانبی (≥10%) در درمان با سوفوسبوویر/ولپاتاسویر شامل  سردرد و خستگی است.

شایع‌ترین عوارض جانبی (≥10%) در درمان با سوفوسبوویر/ولپاتاسویر همراه با ریباویرین در بیماران مبتلا به سیروز جبران شده شامل خستگی، کم‌خونی، تهوع، سردرد، بی‌خوابی و اسهال است.

تداخلات دارویی:

مصرف همــــزمان سوفوسبوویر/ولپاتاسویر به همــــراه داروهای القاء‌کننـــده آنزیمی مانند ریفامپین، مکمل گیاهـــی علف چای، کاربامازپیـــن و… توصیــه نمی‌شود.

در صورت مصرف همزمان با ریباویرین، هشدارها و احتیاط‌های لازم برای ریباویرین در نظر گرفته شود.

 هشدارها و احتیاط‌های لازم:

دارو می‌تواند به همراه غذا یا بدون غذا مصرف شود.

استفاده همزمان از سوفوسبوویر/ولپاتاسویر به همراه آمیودارون یا بتا بلوکرها به خصوص در افراد مبتلا به بیماری قلبی-عروقی و اختلالات پیشرفته کبدی توصیه نمی شود.

در صورتــی که سوفوسبوویر/ولپاتاسویر با ریباویرین تجویـــز شـــود، رژیم ترکیـــبی در زنان باردار و در مردانی که همســـر آنــها باردار باشنـــد، ممنـــوع می‌باشد و برای مادران شیرده نیز بایستی با احتیاط‌های مربوط به ریباویرین مصرف گردد.

در بیماران مبتلا به اختلالات شدید کلیوی تنظیم دوز صورت گیرد.

در صورتی که این دارو در رژیم درمانی همراه با ریباویرین مصرف گردد، موارد منع مصرف ریباویرین باید در نظر گرفته شوند.

امــتنوویر همراه با سایر  داروهای ضدویروس در درمان HIV-1 در بزرگسالان و افراد بالاتر  از 18 سال بکار می‌رود.

مقدار مصرف دارو را پزشک تعیین می‌کند. از خوددرمانی بپرهیزید.

هر دارو به موازات اثرات درمانی مطلوب ممکن است با برخی عوارض جانبی همراه باشد. عوارض شایع دارو شامل خستگی، اسهال، تهوع، استفراغ، سردرد و گیجی، افسردگی، بی‌خوابی، راش، توزیع نامناسب چربی و کاهش دانسیته استخوان می‌باشد.

عوارض جدی دارو شامل تشدید هپاتیت B، خطر لاکتواسیدوز، هپاتومگالی شدید و اختلال در عملکرد کلیه می‌باشد که در صورت بروز حتماً باید مورد بررسی قرار گیرد.

تداخلات دارویی:

قبل از مصرف دارو، پزشک خود را از تمامی اقلام داروهای مصرفی خود آگاه کنید. مصرف داروی تنوفوویر/امتریسیتابین می‌تواند با داروهای زیر  تداخل داشته باشد:

دیدانوزین، مهارکننده‌های HIV-1 پروتئاز (ایندیناویر، لوپیناویر، ریتوناویر)، لامیوودین. مصرف همزمان تنوفوویر/امتریسیتابین با داروهایی که از طریق ادرار دفع می‌شوند مانند آسیکلوویر، آدفوویردیپیوکسیل، گانسیکلوویر، والاسیکلوویر، والگانسیکلوویر،  آمینوگلایکوزیدها، NSAIDs با دوز بالا و سایر داروهای نفروتوکسیک می‌بایست مورد توجه قرار گیرد.

هشدارها و احتیاط‌های لازم:

مصرف آنالوگ‌های نوکلئوزیدی در بیماران با سابقه اختلالات کبدی باید با احتیاط و تحت نظر پزشک صورت گیرد.

مصرف تنوفوویر/امتریسیتابین در بیماران با سابقه اختلالات عملکرد و نارسایی کلیوی  با احتیاط و تحت نظر  پزشک صورت گیرد.

مصرف دارو در زمان بارداری و شیردهی تنها با تجویز  و تحت نظر پزشک صورت گیرد.

اثربخشی و اطمینان از مصرف دارو در کودکان مورد تایید قرار نگرفته است.

مطالعات کافی در زمینه مصرف دارو در سالمندان صورت نگرفته است. با این حال به علت اختلال عملکرد کلیوی به دنبال افزایش سن، مصرف دارو در سالمندان با احتیاط کامل و توسط پزشک صورت گیرد.

امـتنوویر در صورت حساسیت به تنوفوویر، امتریسیتابین و یا هر یک از اجزا تشکیل‌دهنده فرمولاسیون این فرآورده منع مصرف دارد.

داکلاتاسویر/سوفوسبوویر برای درمان بیماران مبتلا به عفونت مزمن ویروس هپاتیت C ژنوتایپ 1، 3 یا 4 کاربرد دارد.

مقدار مصرف هر دارو را پزشک تعیین می‌کند، از خوددرمانی بپرهیزید.

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی، ممکن است باعث بروز برخی عوارض جانبی نیز گردد. شایع‌ترین عوارض جانبی گزارش شده در مصرف داکلاتاسویر/سوفوسبوویر احساس خستگی، سردرد، تهوع و اسهال می‌باشد.

تداخلات دارویی:

القاء‌کننده‌های قوی آنزیم CYP3A (مانند فنی توئین، کاربامازپین، ریفامپین، گیاه علف چای) و یا القاء‌کننده‌های متوسط آنزیم CYP3A (مانند بوسنتان، دگزامتازون، مدافینیل، نفسیلین، افاویرنز، اتراویرین، ریفاپنتین) ممکن است سطح پلاسمایی و در نتیجه اثر درمانی داکلاتاسویر را کاهش دهند.

مهار‌کننده‌های قوی آنزیم CYP3A (مانند آتاازاناویر/ریتوناویر، کلاریترومایسین، ایندیناویر، ایتراکونازول، کتوکونازول، نفازودون، نلفیناویر، پوساکونازول، ساکوییناویر ، تلیترومایسین، وریکونازول) یا مهار‌کننده متوسط آنزیم CYP3A (مانند آتازاناویر، سیپروفلوکساسین، داروناویر/ ریتوناویر، دیلتیازم، اریترومایسین ، فلوکونازول، فوس امپرناویر، وراپامیل) ممکن است سطح پلاسمایی داکلاتاسویر/سوفوسبوویر را افزایش دهند.

تداخلات دارویی داکلاتاسویر/‌سوفوسبوویر با داروهای دابیگاتران، دیگوکسین، داروهای کاهنده چربی خون (آتورواستاتین، فلوواستاتین، پیتاواستاتین، پراواستاتین، رزوواستاتین، سیمواستاتین)، فنوباربیتال، اکس کاربازپین، دارو‌های ضد ایدز (ازجمله تیپراناویر/ریتوناویر)، داروهای ضد میکروبی مانند (ریفابوتین، ریفامپین، ریفاپنتین) گزارش شده است.

هشدارها و احتیاط‌های لازم:

در صورت مصرف همزمان این دارو با داروهای دیگر به دلیل عوارض جانبی و تداخلات دارویی، پزشک خود را از تمامی داروهای مصرفی خود آگاه نمایید.

مصرف همزمان داکلاتاسویر/سوفوسبوویر با آمیودارون به دلیل بروز برادیکاردی شدید علامتی، مجاز نمی‌باشد.

مصرف همزمان داکلاتاسویر/سوفوسبوویر با سایر فرآورده‌های حاوی سوفوسبوویر یا داکلاتاسویر مجاز نمی‌باشد.

در افرادی که همزمان مبتلا به سیروز کبدی و هپاتیت C هستند، میزان پاسخ درمانی به این دارو کاهش می یابد.

مصرف دربارداری و شیردهی:

اطلاعات کافی در مورد مصرف دارو در دوران بارداری و شیردهی وجود ندارد. لذا مصرف فرآورده در این دوران توصیه نمی‌گردد، مگر در صورت تشخیــص پزشـک متخصص. مصرف همزمان داکلاتاسویر/سوفوسبوویر به همراه ریباویرین در خانــم‌های باردار و مردانی که همسرانشــان باردار می‌باشند منع مصرف دارد.

در صورت حساسیت به داکلاتاسویر، سوفوسبوویر و یا هر یک از اجزای این فرآورده از مصرف آن خودداری نمایید.

زمانی‌که داکلاتاسویر/سوفوسبوویر به همراه سایر داروها تجویز گردد، کلیه موارد منع مصرف مرتبط با هر یک از داروها باید برای رژیم ترکیبی تجویز شده نیز در نظـــر گرفتـــه شود.

مصـــرف همـــزمان داکلاتاسویر/سوفوسبوویر با داروهای القاء‌کننده قوی آنزیم CYP3A (فنی توئین، کاربامازپین، ریفامپین، گیاه علف چای) و داروهای القاء‌کننده P-glycoprotein روده‌ای (ریفامپین، گیاه علف چای) منع مصرف د ارد.

متفورمین شاری پیوسته رهش برای کنترل قند خون همراه با رژیم غذایی و ورزش در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 مورد به کار می‌رود.

مقدار مصرف دارو را پزشک تعیین می کند، از خود درمانی بپرهیزید.

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی، ممکن است باعث بروز برخی عوارض جانبی گردد با مصرف این دارو نیز احتمال بروز برخی عوارض زیر وجود دارد:

عوارض جانبی شایع (>10٪) شامل: اسهال، تهوع، استفراغ، نفخ.

عوارض جانبی با احتمال کمتر (<10٪) شامل: ضعف، سوء هاضمه، ناراحتی شکمی، سردرد.

تداخلات دارویی:

مصرف متفورمین با داروهای زیر تداخل دارد:

سایر داروهای کاهنده قند خون، داروهایی که منجر به افزایش قند خون می شوند، داروهایی که عملکرد کلیوی را مختل کند، دیدانوزین، استاوودین و تنوفوویر، سایمتیدین و اورلیستات، حاجب یددار ، فوروزماید، داروهای کاتیونیک (مثل آمیلوراید، دیگوکسین، مورفین، پروکائین آمید، کینیدین، کینین، رانیتیدین، تریامترن، تریمتوپریم و ونکومایسین).

هشدارها و احتیاط‌های لازم:

قرص را به طور کامل بلعیده و ازخرد کردن یا جویدن آن خودداری نمایید.

مصرف دارو در دوران بارداری و شیردهی، بایستی با تشخیص پزشک صورت گیرد.

مصرف این دارو در کودکان کمتر از 17 سال توصیه نمی‌شود.

نظارت بر عملکرد کلیه برای کمک به پیشگیری از اسیدوز لاکتیک، به ویژه در سالمندان ضروری است. هر تنظیم دوز باید بر اساس ارزیابی دقیق از عملکرد کلیوی باشد. مخصوصا در بیماران بالای 70 سال، ناتوان و مبتلا به سوء تغذیه.

قرص متفورمین شاری پیوسته رهش در موارد زیر منع مصرف دارد:

بیماری کلیوی یا اختلال عملکرد کلیه، حساسیت شناخته شده به متفورمین هیدروکلراید، اسیدوز متابولیک حاد یا مزمن از جمله کتواسیدوز دیابتی.

مصرف همزمان متفورمین شاری پیوسته رهش با داروهای حاجب یددار ممنوع می‌باشد.

تنوویر شاری همراه سایر داروهای ضدویروس در درمان HIV-1 و یا هپاتیت B مزمن در بیماران مبتلا به HIV بکار می­رود.

مقدار مصرف دارو را پزشک تعیین می­کند از خود درمانی بپرهیزید.

هردارو به موازات اثرات درمانی مطلوب ممکن است با برخی عوارض جانبی همراه باشد. عوارض شایع دارو شامل  سستی، اسهال، تهوع، استفراغ ، توزیع نامناسب چربی و کاهش دانسیته استخوان می­باشد.

عوارض جدی دارو شامل تشدید هپاتیت B، خطر لاکتواسیدوز ، هپاتومگالی شدید و اختلال در عملکرد کلیه می­باشدکه در صورت بروز حتماً باید مورد بررسی قرار گیرد.

تداخلات دارویی:

مصرف داروی تنوفوویر می­تواند با داروهای زیر تداخل داشته باشد بنابراین قبل از مصرف دارو، پزشک خود را از تمامی اقلام داروهای مصرفی خود آگاه کنید:

دیدانوزین، ایندیناویر، لامیوودین.

مصرف همزمان تنوفوویر با داروهایی که از طریق ادرار دفع می­شوند مانند آسیکلوویر، آدفوویردیپیوکسیل، گانسیکلوویر، والاسیکلوویر، والگانسیکلوویر و سایر داروهایی که در مسیر دفع کلیوی دارو اختلال ایجاد می­کند می­بایست مورد توجه قرار گیرد.

هشدارها و احتیاط­های لازم:

مصرف آنالوگ­های نوکلئوزیدی در بیماران با سابقه اختلالات کبدی باید با احتیاط و زیر نظر پزشک صورت گیرد.

مصرف تنوفوویر در بیماران با سابقه اختلال عملکرد کلیه قطع و ادامه مصرف دارو باید با تشخیص پزشک صورت گیرد.

مصرف دارو در زمان بارداری و شیر دهی با تجویز و زیر نظر پزشک صورت گیرد.

اثربخشی و اطمینان از مصرف دارو در کودکان مورد تایید قرار نگرفته است.

مطالعات کافی در زمینه مصرف دارو در سالمندان صورت نگرفته است. با این حال به علت اختلال عملکرد کلیوی به دنبال افزایش سن، مصرف دارو در سالمندان با احتیاط کامل و توسط پزشک صورت گیرد.

تنوویر شاری در بیماران با سابقه قبلی حساسیت به دارو منع مصرف دارد