هسته انگور حاوی ترکیبات فنولیک مانند پروآنتوسیانیدین‌های اولیگومریک، پروآنتوسیانیدین‌ها،‌ فلاوونول‌ها و پلی فلاوان -3-اول‌ها می‌باشد. رابطه مشخصی بین محتوی فنولی، پروآنتوسیانیدینی محصولات انگور و فعالیت آنتی اکسیدانی آنها وجود دارد. فلاوونوئیدهای انگور طیف اثرات وسیعی شامل اثرات آنتی اکسیدانی، گشادکننده عروق، فعالیت آنتی لیپوپروکسیدانت و آنتی پلاکتی دارند که می‌توانند در پیشگیری از بیماری‌های قلبی موثر باشند. پروآنتوسیانیدین‌های هسته انگور می‌توانند با جمع آوری رادیکال‌های آزاد، پرفیوژن پس از آسیب ایسکمیک را کاهش دهد که این می تواند منجر به کاهش  ریسک آریتمی قلبی شود. مصرف پروآنتوسیانیدین‌ها از طریق مقابله با رادیکال اکسیژن آزاد و کاهش پروکسیداسیون لیپیدی و جلوگیری از آسیب DNA سلولی به طور مشخصی میزان فعالیت آنتی اکسیدانی پلاسما در انسان‌های سالم را افزایش داده است. همچنین می‌توانند در کاهش آسیب ناشی از دارو و مواد شیمیایی به سلول‌های سالم بدن کمک کننده باشد. پروآنتوسیانیدین‌های هسته انگور با مهار تکثیر سلولی و افزایش مرگ سلول‌های سرطانی در جلوگیری از گسترش انواعی از سرطان‌ها نقش دارند.